Erpenbeck was was tweeëntwintig jaar oud toen de Muur viel en heeft altijd ambivalente gevoelens gehouden over de implosie van de DDR. In Kairos doet ze verslag van een ontrafelende liefdesrelatie tegen de achtergrond van het ineenstortende socialisme in Oost-Berlijn. Het verhaal volgt de jonge studente Katharina en de 34 jaar oudere, getrouwde schrijver en radiomaker Hans die elkaar per toeval ontmoeten in de bus. Wat volgt is een intense liefdesrelatie die verre van gelijkwaardig is. Erpenbeck trekt door haar boek subtiele paralellen tussen het gemis van een geliefde en een land, en biedt ruimte  voor de verwerking van verlies dat volgens velen niet betreurd zou mogen worden.

Ypi groeide op in het geïsoleerde Albanië, waar tijdens haar jeugd communistische idealen de plaats van religie innamen, en waar ze als kind leerde geloven in saamhorigheid en gelijkheid – totdat het communistische regime instort. In Vrij maakt de auteur invoelbaar hoe het is om op te groeien tijdens een enorme politieke omwenteling die vrijheid had moeten brengen voor het volk en hoe dat niet een rechtlijnig proces is. Want terwijl verkiezingen, kledingkeuze en religie weliswaar worden vrijgegeven, sluiten fabrieken, verdwijnen banen en gaat het land failliet.

In de meeste gevallen is een politieke omwenteling niet zo zichtbaar als het vallen van een muur. Als je goed oplet zie je misschien de signalen, maar meestal – en daarin schuilt ook direct het gevaar – worden vrijheden niet in een keer afgepakt of teruggegeven. Zo laat Paul Lynch in Lied van de profeet zien hoe een land langzaam wordt opgeslokt door een onderdrukkend regime, zo langzaam dat je het bijna niet doorhebt, totdat het land blijvend veranderd is.

De Arabisch-Israëlische oorlog van 1948 in navolging van de uitroeping van de onafhankelijke staat Israël vormt een absoluut keerpunt in het leven van alle Palestijnen. Tijdens de Nakba werden de grootouders van auteur Ibtisam Azem, net als meer dan 750.000 anderen gewelddadig van huis verdreven. In haar roman Het boek van de verdwijning zet Azem fictie in om de vraag te stellen: wat als alle Palestijnen van de een op de andere dag zouden verdwijnen? Een gedachte-experiment dat angstaanjagend genoeg twaalf jaar na publicatie langzaam uit het hokje dystopie lijkt te glippen.

Bier in de snookerclub is een scherpe en komische cultklassieker over de Egyptische revolutie van de jaren 50. Koning Faroek is van de troon gestoten en heeft plaats moeten maken voor president Nasser. Zijn beloften van vrijheid en land voor de armen zijn echter op niets uitgelopen. Ram en Font, studenten die hun studie hebben verwaarloosd om mee te kunnen doen aan demonstraties gericht tegen de monarchie en de Engelsen, zitten nu vooral in de snookerclub van Jamil waar ze de tijd slijten met het drinken van een pittig mengsel van bier, wodka en whiskey. Ghali biedt een ander perpectief op het wendepunkt: wat als beloften niet waargemaakt worden en er eigenlijk helemaal niet zoveel verandert?