Natsuki is in tegenstelling tot de rest van haar gezin geen aardbewoner, maar komt van Pohapipinpobopia. Al is ze afkomstig van een andere planeet, ze wil op jonge leeftijd niets liever dan een nuttig radertje zijn in de fabriek die men de aarde noemt. Met een duister verleden dat haar achtervolgt en een verboden liefde voor haar neef Yuu blijkt dat alleen niet zo makkelijk. Aardbewoners is een uniek verhaal over de verstikking van conformisme en onconventionele traumaverwerking.

Zaher portretteert in dit boek de geleidelijke ontwrichting van een jonge Palestijnse vrouw terwijl ze lesgeeft op een middelbare school in New York. Haar lesmethoden zijn op zijn zachtst gezegd excentriek. Buiten schooltijd bouwt ze verder aan haar opmerkelijke karakter door in samenwerking met een dakloze oplichter designertassen te verhandelen. De naamloze hoofdpersoon voelt zich verstikt door Amerika en raakt in een poging de controle terug te pakken geobsedeerd met zuiverheid en schoonheid.

Voor boerenzoon Jaap Koeman zijn alle dagen hetzelfde. Het ritme van de koeien bepaalt en alleen het contract met Campina doet ertoe. Althans, tot de zorgzame (en ongetrouwde) thuiszorghulp Anne op de stoep staat en Jaaps vader stelt dat er een erfgenaam voor de boerderij moet komen. Een probleem: van hartstochtelijke liefde is geen sprake, dus moet Jaap met andere oplossingen komen. Koeman is een ietwat gruwelijke vertelling die doet denken aan de mythe van de Minotaurus.

In deze verhalenbundel schetst Etgar Keret een wonderlijk beeld van een wereld gedomineerd door technologie en zelfoptimalisatie. De yogalessen van een man blijken werkelijk waar levensveranderend, een oude vrouw overtuigt een populair AI-programma om zelfmoord te plegen, en een tijdmachine wordt ingezet voor gewichtsverlies.

In deze beklemmende novelle komt een wilde wraakfantasie tot leven. De man van M. ondervindt de consequenties van zijn ontrouw via een wel heel ongebruikelijke weg: namelijk via de beten van een mug die een heus bloedzusterschap met zijn vrouw is aangegaan. 

In Een soort eelt thematiseert Rinske Bouwman rouw en de (niet-)verwerking hiervan op unieke, absurde wijze. Nadat een incident het leven van Sarlags familie voorgoed verandert, keert zij vanuit Mongolië terug naar haar geboorteland Nederland. Gedurende de lange dagen die ze maakt op haar werk op de vriesafdeling van een supermarkt in Utrecht-West boetseert ze half gesmolten vriesproducten tot vleesbeeldjes en kalmeert ze zichzelf door haar favoriete feiten op te noemen. Ondertussen nestelt haar verdriet zich steeds dieper, en lijken er langzaamaan ook fysieke veranderingen plaats te vinden…

Onze vrouwen diep in de zee is een horrorverhaal in zijn meest subtiele vorm. Nadat Meri maandenlang heeft gewacht op nieuws over haar vrouw, die met haar team tijdens een diepzeemissie vermist raakte, keert ze ogenschijnlijk ongedeerd terug. Leah laat niks los over wat er met haar gebeurd is, maar wat het ook is dat ze heeft meegemaakt, gezien en gevoeld daar in de diepte; ze draagt het ook nu, op land en in haar eigen huis nog met zich mee.